Diksmuide, 20 september 2015

Zondag 20 september stond als familieuitstap aangestipt op de kooragenda. Waarheen? Niemand die het wist, zelfs ook niet de ‘groten’ van het bestuur, zeer dubieus…
Toch gaf iemand vage instructies: “op een straal van ongeveer 65 km verwijderd van Oostkamp…”. Ja, dat was al iets, maar eigenlijk ook niets: zuidwaarts, oostelijke of westelijke richting?? “Zingen we?” “Uiteraard, groene map”.

Druppelsgewijs vielen in de loop van de week vage ‘tips’, noeme het ‘cryptische omschrijvingen’ binnen om de reisbestemming te duiden. Wat doe je in godsnaam met: ‘vloeibaar metaal’; ‘het mag van de havenmeester op de trap…’; ‘met een buitenaards ventje samen achter de wastobbe…’

De nieuwsgierigheid was gewekt. Er werd ‘gegoogled’, gefluisterd tijdens de repetitiepauze, gediscussieerd aan de bar en Bart bleef maar vaag antwoorden op de gestelde vragen. En toch… 

Na het rotweer van de voorbije dagen was de lucht helder blauw en scheen de zon op de bewuste zondagmorgen. Er werd verzameld op het Pastorieplein, daar werd het reisdoel onthuld: DIKSMUIDE (pff, we wisten het toch al!).

Een gegeerd ‘Dedoelderke’ smeedde de keel en ‘op de trap’, met aan de overkant de IJzertoren, weerklonken onze gezangen voor een nog schaars publiek: een eenzame visser, enkele wielertoeristen aan de overkant.

We togen richting markt: met het ‘buitenaards ventje’ op de achtergrond gaven wij opnieuw een serenade: meer publiek, applaus, zelfs meezingen , uitdelen van ons visitekaartje.

Daarna trokken we naar de Sint Niklaaskerk die tijdens W.O.I volledig verwoest werd, ook tijdens de 2° wereldoorlog. Eind 1950 werd de heropbouw voltooid.

We kregen er uitleg door deken Wilfried Jonckheere. Natuurlijk dat we er ook gezongen hebben: mooi! een zeer goede akoestiek! De deken nodigde ons uit een zondagsmis te komen opluisteren…

De doopplechtigheid van de kleine Jaydn zou volgen: bij het binnenkomen vergastten wij de dopeling, zijn Cambodjaanse mama, Diksmuidse papa en de ganse familie met het zingen van het wondermooie ‘Tibie Paiom’, aandoenlijk!

Terug een ‘Dedoelderke’ als aperitief en ‘Vaardig gesmeed, liggend op mezelf naast een eigen toren, verbind ik aartsvijanden…’. Ja, dat was de restaurantboot ‘Water en Vuur’ waar we op een zonovergoten dek onze magen vulden met een soepje van rode biet, lekker! Menig varkenskaakjes waren in de pruttelpot beland en werden keurig op ons bord geserveerd omringd met allerlei lekkers.

Verrassing: onze proost deken Luc Deschodt verscheen aan dek en genoot verder mee!

‘Op weg naar Bokrijk ontwaren we zwarte bergen’; ‘Een warme slok bij de bevroren berg’. Deze tip leidde ons naar ‘Izenberge’ waar we een bezoek brachten aan het Heem-en Volkskundig Openluchtmuseum en konden genieten van een kop koffie met appeltaart.

Veel, heel veel materiaal staat er opgestapeld: heiligenbeelden die destijds op (over)grootmoeders’ schouw prijkten. Een heus kapperssalon, tandartsen-spullen, de bakkerij en buiten: de talrijke (door oxydatie aangetaste) landbouwwerktuigen, waarvan de werking door sommigen onder ons heel levendig en duidelijk uitgelegd werd…, kortom, niet te noemen: een aangename, eerder ‘wild verzameling’. 

Hoogtepunt: de kiosk van waarop de Cantorij Jubilate, voor het hier wel talrijke publiek, een ‘serenade’ gaf die onthaald werd op een ‘staande ovatie…’

 

Na nog wat rondgekuierd te hebben, hier en daar een “oh, heb je dat al gezien?” en recht uit het hart: “wat hebben we toch een zeer mooie dag gehad, het was echt prachtig!” kon iedereen op eigen tempo (zeer druk verkeer!) huiswaarts keren.

 

Een zeer geslaagde kooruitstap! Proficiat aan de iniatiefnemers, de bedenker. Bedankt Bart!                                                                                              Denise Piceu