Nationaal koortoernooi – Kontich 1 mei 2011

Kortrijk, 1 december 1974

 

De Cantorij Jubilate neemt voor de eerste maal deel aan een Provinciale koortoernooi, met een bijna voltallig koor (65 leden) en rangschikte zich op de tweede plaats in de derde afdeling met vier koorwerken.

 

Kontich, 1 mei 2011

 

De Cantorij Jubilate neemt voor de eerste maal deel aan een Nationaal koortoernooi met een sterk gereduceerde  koorbezetting (29 van de 60 leden) en rangschikte zich op de tweede plaats in derde afdeling met zeven koorwerken.

 

De positieve evolutie is duidelijk zichtbaar en voelbaar, van Provinciaal naar Nationaal, van een stijlvol, statisch wat houterig optreden naar een stijlvol, ritmischer, losser en moderner a-capella uitvoering. Zelfs het strikje bij de heren was  nu niet nodig en de zwarte fardes van weleer werden vervangen door de gekleurde, die slechts halftijds dienst deden.

 

Spijtig dat 1 mei een drukbezette dag is, zodat vele leden - vooral sopranen - moesten afhaken voor de uitvoering.

 

Maar niet getreurd, reeds in de inzingruimte voelden wij ons, met een beperkte bezetting,  bekwaam het repertorium foutloos (de tekst)  te overleven. De nodige accenten werden nogmaals benadrukt door Siegfried: in bogen zingen, medeklinkers uitspreken,variatie in sterkte, ademtechniek verzorgen en kijken en nogmaals kijken. Hier in het klasje vond hij meer gehoor dan gedurende de vele voorbije repetities. Enkele attributen, zoals de visjes, de glazen en instrumenten werden nog uitgedeeld en nagekeken

 

Een goede organisatie en een vriendelijke dame leidde ons, in slagorde, rond 13.00 u. in de kerk. Het leek een vergeten ‘laatste avondmaal’- tafel van Witte Donderdag, waarrond de vierkoppige jury had plaatsgenomen, hoog en halfweg de kerk opgesteld met een wit tafellaken, -de drinkbekers vervangen door glazen en plastieken flessen -.

 

Wij beklommen wat aarzelend maar moedig het podium of beter gezegd de aangepaste altaartrappen en vormden de gevraagde formatie.

 

Na het beleefde voorapplaus, wij hoopten op een gemeend ‘na’ applaus, en een minzame buiging van Siegfried, kon het serieuze werk beginnen.

 

Ik wil toch vooraf beklemtonen dat de hiernavolgende beoordeling ten persoonlijk titel is en dat ik de jury niet beïnvloed noch omgekocht heb.

 

Het Misere van Lotti werd sereen door een glimlachende Siegfried ingezet en mooi overgenomen door de verschillende stemmen. De wedstrijd was goed gestart. Ik twijfelde nu plots of ik nu Deus  of Deum moest zingen – nooit Latijn gestudeerd- en mijn partituur lag losjes in mijn linkerhand, maar ik heb het voorzichtig toch met Deus gewaagd wat juist bleek.

 

Het lied werd mooi en perfect uitgevoerd maar wie ben ik om het te schrijven. Vlug eens turen naar de onbewogen jury: geen enkel teken van meeleven, maar ook niet van afkeuring. Opnieuw de volle aandacht bij Siegfried want er stond nog veel op het spel.” Heilige Patrick, beschermheilige van de veestapel zie ons hier staan als een kudde gedresseerde schapen help ons “dacht ik en hij verhoorde ons wonderbaar .Het ‘A prayer to St Patrick’ werd ontroerend mooi en correct  gezongen. In het Laudate Domininum konden wij ons wat meer uitleven en de staccato deeltjes werden kort en goed beklemtoond. Men moet roeien met de riemen die men heeft, zegt het spreekwoord maar wij zeilden feilloos zonder wind, hoewel onze Thomas toch wat wind produceerde (figuurlijk). Het moeilijke zat er op, dachten wij. De kadulletjes en Monateng dat zou gaan als je maar de woorden kent.  (Nou… zouden de Hollanders zeggen de woorden van Monateng…) maar ze kwamen er uit, niet altijd heel perfect, maar niemand hoorde het (dachten wij). De aandacht verslapte en onze ‘Have a nice day’ kon wat beter maar niet mekkeren. Het was ten einde en het applaus klonk spontaan en welgemeend.

 

Wij bleven in de kerk en hoorden nog een kinderkoor met een mooi repertorium en een jongerenkoor dat  heel moeilijke moderne werkjes bracht, maar door de, te zwakke mannenstemmen wat ten onder ging. Ook de piano overstemde soms de stemmen.

 

Knusjes op mijn comfortabele kerkstoel gezeten overwoog ik, wat hier die toehoorders  van ons koor hadden gedacht. De twee volgende koren waren allemaal jonge gezichten. En wij, ja ik weet het, er zijn ook jonge mensen bij … Maar hier in Kontich in ons koor waren er minstens vier zangers die er ook nog in Kortrijk bij waren geweest en die in de loop van ons koorbestaan aan al de koortoernooien hadden deelgenomen, gaande van Kortrijk (1974), over Middelkerke (1976), Marke (1979), Tielt (1983), De Panne(1986),  Harelbeke(1989) en Roeselare (2001).

 

De eerste shift was voorbij en wij konden de inwendige mens versterken en laven. Onderweg naar het schoolgebouw ontmoetten wij de volgende shift van koren en geloof mij of geloof mij niet, ik zag zangers die veel ouder leken dan onze zangers. Of had ik een fata morgana door de schitterende zon en het geknaag aan de maag?

 

Enkele dapperen hebben ook de volgende zangkoren beluisterd, zijn zelfs naar de proclamatie  geweest en hebben het resultaat gehoord. Ik had genoeg, het was naar mijn bescheiden mening, goed geweest en het resultaat was van minder belang. Cantorij Jubilate was gekend in Vlaanderen, zelfs tot in Antwerpen toe en kon fier zijn op haar prestaties.